Η Δύναμη της Προσευχής

Η προσευχή αγαπητοί μου Χριστιανοί είναι η επικοινωνία του ανθρώπου με τον Θεό, είναι το τηλεγράφημα που του στέλνουμε όπως μας αναφέρει ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης. Είναι αυτή η οποία τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα στον ουρανό αλλά και σε κάθε έναν άνθρωπο που την έχει ανάγκη αρκεί να είναι αληθινή και να γίνεται μέσα από τη καρδιά μας. Μας αναφέρουν οι Άγιοι Πατέρες ότι είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί να στέλνει το κάθε μας αίτημα σε Εκείνον του οποίου οφείλουμε τα πάντα που έχουμε και κυρίως την ίδια μας τη ζωή, που είναι ότι πιο πολύτιμο και καθίσταται με την υγεία ένα δώρο μοναδικό και ανεπανάληπτο, όχι όμως και δεδομένο. Ο Κύριος και Θεός μας λέει, στην “Επί του Όρους Ομιλία”, τα εξής ενθαρρυντικά λόγια: «ότι και αν ζητήσουμε (εν.μέσω της προσευχής) θα μας το δώσει, όταν του κτυπήσουμε τη πόρτα θα μας την ανοίξει, αυτός που ψάχνει θα του δοθεί αυτό που επιθυμεί» (Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο 7:7-8).  

Η προσευχή χωρίζεται σε ιδιωτική· αυτήν δηλαδή που κάνουμε μόνοι μας στο δωμάτιο μας (στο προσωπικό μας, δηλαδή, ταμείο όπως αναφέρεται στο ιερό Ευαγγέλιο) και στη δημόσια προσευχή· σε αυτήν που προσφέρουμε στο Θεό όλοι μαζί και ο κάθε ένας ξεχωριστά σε κάθε Θεία Λειτουργία, σε κάθε Μυστήριο, αλλά και σε κάθε Ιερή Ακολουθία που τελούμε στην Εκκλησία και η οποία ανεβαίνει άμεσα στο Θεό ως ένα άλλο θυμίαμα ευωδιαστό. 

Η προσευχή πρέπει να είναι το πρώτο και κύριο μέλημα του Χριστιανού στη καθημερινότητα του, ώστε να ζει και να κινείται σύμφωνα με το θέλημα του Θεού στη ζωή του. Ο Απόστολος Παύλος μας διδάσκει παραινετικά ότι: «ο Χριστιανός οφείλει να προσεύχεται και να ευχαριστεί αδιαλείπτως το Θεό σε οποιωνδήποτε τόπο κι αν βρίσκεται» (Α’ Θεσ. 5:17). 

Μεγάλη σημασία έχει για τον άνθρωπο να μιλάει στον Θεό, να ανοίγει την καρδιά του όπως το κάνει στον πατέρα του, στην μητέρα του, στον αδελφό του και ένα φίλο του. Είναι ασύλληπτη η έννοια της προσευχής για τον άνθρωπο, που καλείται να την ζήσει ο ίδιος προσωπικά, καρδιακά και ουσιαστικά. Μόνο τότε θα κατανοήσει πόσο σημαντική είναι. Το οξυγόνο της ψυχής του Χριστιανού είναι η προσευχή και μάλιστα ξεπερνάει την ίδια την αναπνοή μας όπως μας αναφέρει  χαρακτηριστικά ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. 

Την προσευχή όμως οφείλουμε να την κάνουμε εμείς οι Χριστιανοί αβίαστα, χωρίς κομπασμούς, επιδείξεις, ελέγχους, φαρισαϊσμούς και μηχανισμούς, αλλά αληθινά και με όλη την ύπαρξη μας. Τότε και μόνο θα γίνεται δεχτεί και ευάρεστη από το Θεό. 

Επίσης δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη χρονική διάρκεια για να κάνει κάποιος προσευχή για να είναι αυτή αρεστή στο Θεό ώστε να τον παρακινήσει να ακούσει αυτό που του ζητάει. Έχει μεγάλη σημασία την ώρα της προσευχής να έχουμε μια πλήρη αφοσίωση στο Θεό με τον οποίο μοναδικά ερχόμαστε σε επικοινωνία. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι σε μια αναγκαία στιγμή που θα βρεθεί ο Χριστιανός μπορεί να προσεύχεται και με σύντομες προσευχές οι οποίες κάνουν θαύματα σύμφωνα με τη διαδικασία του Οσίου Ιακώβου του εν Ευβοία. Μία από αυτές τις προσευχές είναι το: «Κύριε Ιησού Χριστού ελέησον με τον αμαρτωλό».

Είναι τεράστια η σημασία της προσευχής για τον άνθρωπο αν πραγματικά μπορέσει να την συλλάβει στην ύπαρξη του, η οποία αντιμετωπίζει κάθε ανθρώπινη και δαιμονική ανυπόφορη κατάσταση.

Ο Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαβίτης μας λέει Θεόσοφα ότι: «έστω πέντε λεπτά να κάνουμε προσευχή κάθε μέρα στο Θεό, με ένταση και με όλη μας την ύπαρξη, τότε η προσευχή μας θα εισακούεται».  

Η ψυχή μας αξίζει πιο πολύ από όλο το κόσμο όπως μας λέει το ιερό Ευαγγέλιο, οπότε οφείλουμε εμείς να της αποδίδουμε ότι χρειάζεται για να την φροντίζουμε. Ο Κύριος μας θέλει να έχουμε ταπείνωση μια αρετή η οποία πρέπει να αποκτήσουμε όλοι μας χρόνο με το χρόνο, ώστε να ανεβαίνει η προσευχή μας πιο γρήγορα στο Θεό για ν’ ανταποκρίνεται άμεσα σε αυτήν και να δίνει λύση στο αίτημα μας. 

Ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης μας αναφέρει τα εξής Θεοφώτιστα λόγια: «αν θέλεις να ακούσει ο Θεός τη προσευχή σου πρέπει να γυρίσεις το κλειδί που λέγεται ταπείνωση. Σε αυτήν την συχνότητα μιλάει ο Θεός». Είναι αποδεδειγμένο ότι η προσευχή ομαλοποιεί τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων αρκεί να υπάρχει θετική ενέργεια και τις ειρηνεύει σε τέτοιο βαθμό, που πολλές φορές τις επαναφέρει στην αρχική τους κατάσταση.

Όσον αφορά τώρα την μέθοδο της προσευχής και την εφαρμογή της, ο ίδιος ο Χριστός μας δίνει ξεκάθαρα την απάντηση όπου μας τη διδάσκει μέσα στο ιερό Ευαγγέλιο Του με την Κυριακή προσευχή το Πάτερ ημών. Αυτή η Θεοδίδακτη προσευχή η οποία μπορεί να είναι σύντομη στο είδος της αλλά όμως περιέχει μέσα της τα πάντα. Περιέχει τη δοξολογία μας στο Θεό που οφείλουμε καθημερινά να κάνουμε όλοι οι Χριστιανοί, τη παράκληση μας για την συγχώρηση των αμαρτιών μας και τέλος την ευχαριστία μας για όλα όσα ανιδιοτελώς και αδιάκοπα μας προσφέρει. Να θυμόμαστε κάτι πολύ σημαντικό: ό,τι καμία προσευχή που στέλνουμε ως τηλεγράφημα στο Θεό δεν πάει ποτέ χαμένη! Μόνο που ο Κύριος εκπληρώνει την προσευχή του Χριστιανού στην κατάλληλη ώρα, που εκείνος μόνον ως καρδιογνώστης γνωρίζει και που θα τον ωφελήσει. 

Κλείνοντας όλα τα παραπάνω αγαπητοί μου, ευχής έργον είναι να βάλουμε στη ζωή μας την προσευχή. Να αρχίζουμε και να τελειώνουμε με εκείνην όπως τα δίδαξαν ο Κύριος και οι Άγιοι της Εκκλησιάς μας για να έχουμε αυτήν ως Ιερή Παρακαταθήκη.

Να ενεργοποιήσουμε στις καθημερινές μας εκφάνσεις τα χαρίσματα που μας έχουν δοθεί από τον δωρεοδότη Κύριό μας: την αγάπη, την ειρήνη, την διακριση, την μετάνοια και την ενσυναίσθηση ώστε όλη η ζωή μας να αλλάξει ριζικά και αμετάκλητα. Έτσι θα γινόμαστε δεκτικοί της Χάριτος του Θεού, τον οποίο θα ομολογούμε κατ’ αυτόν τον τρόπο Χριστιανικά, ως τον ένα, μοναδικό και αληθινό Θεό. Αμήν.